انگشتر مروارید

یکی از جذاب ترین قسمت های حضور من در خونه مامانی، اون وقتایی هست که به یه بهونه ای، مامانی را سمت صندوقچه اش می کشونم. در صندوقچه که باز می شه، روحم پرواز می کنه.
جمعه که پیشش بودم، یک آن، دوباره خودمو کنار مامانی، بالای صندوقچه یافتم. یک جعبه درآورد که پراز انگشترهای برنج و مسی بود. متوجه نگاه سنگین من شد که خیلی با حسرت دارم نگاه می کنم.

گفت: هر کدومو دوست داری برش دار! منم خیلی مظلومانه گفتم اون انگشتر برنجی ها خیلی قشنگه. نمیشه انتخاب کرد اینقدر خوشگلن. راستی اندازه من میشه؟
گفت: آره مادر جون. حلقه انگشترها قابل تنظیم برای هر سایزی هست.
گفتم: مامانی اینا سیاه نمی شن؟
گفت: باید از زیورآلات برنجی مراقبت کنیم. مثلا بهشون کرم وعطر نخوره. حتی اگرانگشترها کدر هم شدند، میشه با آب جوش و مایع ظرفشویی با مسواک تمیز کرد.

و بالاخره با دلبری برای مامانی، پیروزمندانه دو انگشتر برنجی را صاحب شدم و اکنون در پوست خودم نمی گنجم. عاشقتم مامانی!